+31 (0)20 630 65 35 info@stichtingdon.nl

Kim Meeuwissen (41) had alles wat ze maar kon wensen, met haar man Jac, zoon Ties (15) en dochter Fee (13) kon ze de wereld aan. Totdat hun leven twee jaar geleden op z’n kop kwam te staan, Kims toen elfjarige dochter Fee krijgt de diagnose diabetes 1. Op Wereld Diabetes Dag vertelt zij haar verhaal. ‘Ik zat er met mijn neus bovenop, ik zag haar langzaam wegglippen’

Op mijn 24e kreeg ik mijn oudste zoon Ties, drie jaar later kwam mijn dochter Fee en tot mijn 39e deed ik alles met twee vingers in mijn neus. Ik was – en ben – gelukkig getrouwd, een mooi huis, twee prachtige kinderen, de zaak van mijn man ging goed en ik had onwijs veel plezier in mijn werk als trouwambtenaar. Maar vanaf 1 december 2014 is ons leven – en vooral dat van Fee – drastisch veranderd met het besef dat het nooit meer hetzelfde wordt.

Toen Fee in groep 8 zat, net na de zomerperiode, merkte ik dat zij wat passiever werd. Ze heeft altijd fanatiek paardgereden, maar ik merkte dat ik steeds vaker mijn best moest doen om haar in beweging te krijgen. Ook haar beste vriendinnen hadden door dat er iets mis was, ze was zichzelf niet. Rond de herfstvakantie herkende ik haar niet meer, ze was zo ontzettend vermagerd en niet vooruit te branden. En als je kind in bad ineens de drang heeft om uit het bad te drinken omdat ze zo’n dorst heeft, dan gaan de alarmbellen wel rinkelen. Een paar keer heb ik bij de Eerste Hulp gezeten, daar wisten ze niet wat het was en dat terwijl ik er met mijn neus bovenop zat en haar langzaam zag wegglippen. Alleen mijn huisarts, waarvan zijn vrouw en dochter ook diabetes 1 hebben, had snel de diagnose. Dan ben je blij dat je íets weet, maar dan ben je er nog lang niet.

Lees hier verder

Bron: JAN