+31 (0)20 630 65 35 info@stichtingdon.nl

Over vijf jaar is diabetes type 1 te genezen.’ Maarten de Gruyter hoort die belofte al 33 jaar, zo lang hij ziek is. Maar door nieuw Nederlands onderzoek heeft hij nu voor het eerst het gevoel dat de oplossing nabij is. Alleen, komt de behandeling voor hem op tijd?

Maarten de Gruyter (41) is een druk bezet man. Hij is projectontwikkelaar, vader van vier jonge dochters, voorzitter van stichting Diabetes Onderzoek Nederland (DON) en tot vorige week voorzitter van FC Den Bosch.

Een leven dat soms lastig te combineren is met zijn ziekte diabetes type 1, vroeger ook wel jeugddiabetes genoemd. Maarten heeft het sinds zijn achtste. Patiënten met suikerziekte maken geen insuline meer aan, die moeten ze inspuiten.

Theezakje onder de huid

Maar de oplossing is nabij. Dat gevoel heeft hij sterker dan ooit nu wetenschappers van vier Nederlandse universiteiten samen aan een nieuwe spectaculaire transplantatietechniek werken. Een doorbraak die zijn stichting mede heeft gefinancierd. Het gaat om een implantaat, een soort theezakje van biologisch materiaal dat onder de huid wordt aangebracht. In dit zakje zitten cellen die insuline produceren.

‘Genezing voor volgende generatie’

Maarten: “Tien jaar geleden had ik sterk het gevoel dat wetenschappers over de hele wereld nog niet wisten wat de route naar genezing was. Nu heb ik het idee van wel. We weten nog niet precies hoe we er gaan komen, maar er zijn hoopgevende onderzoeken, waaronder deze.”

Als voorzitter van stichting DON is Maarten trots dat hij als jonge stichting dit ‘toponderzoek’ heeft kunnen opstarten en meefinancieren, maar de patiënt in hem blijft reëel: “De vraag is of ik er als patiënt het voordeel van krijg. Dat weet ik niet, maar ik denk wel dat de volgende generatie gaat meemaken dat de ziekte is opgelost.”

Blind, nierfalen, amputatie

Ook dat is natuurlijk een mooi resultaat. Want over diabetes moeten we niet te licht denken, zegt Maarten. “De buitenwereld ziet vooral de korte termijn: hoe ik reageer op een lage of hoge bloedsuikerspiegel, mijn insulinepomp, de katheter die vervangen moet worden. Maar het zijn de complicaties op de lange termijn die de volwassen diabetespatiënten en ouders van kinderen met diabetes zo onzeker maken. Die hakken erin. Je kunt blind worden, nierfalen krijgen, of in een rolstoel eindigen doordat ledematen geamputeerd moeten worden.”

Maarten merkt al dat zijn ogen slecht worden. “Dat kun je niet oplossen met een bril. Bloedvaatjes in mijn ogen zijn kapot. Ik zie nu nog goed. Ik kan autorijden, maar mijn zicht gaat hard achteruit, alsof er een vitrage voor mijn ogen hangt die steeds dikker wordt.”

Nog vijftien jaar geduld

Een behandeling voor diabetes zou voor Maarten betekenen dat de achteruitgang stokt, dat het aftakelingsproces van zijn ogen stopt, dat hij zijn kinderen nog langer kan zien opgroeien en hij langer kan genieten van het leven.

De verwachting is dat binnen vijf jaar de eerste onderzoeken met patiënten kunnen beginnen. Dat klinkt nog ver weg, maar is in de onderzoekswereld heel snel. Daarna zal het nog wel een aantal jaren duren voordat het implantaat een gebruikelijke behandeling is waar alle patiënten gebruik van kunnen maken. Dat kan ongeveer tien tot vijftien jaar duren.

“Als het over tien jaar zou zijn, is dat fantastisch”, zegt Maarten. “Bedenk dat een kind dat nu 4 of 5 jaar is, dan te genezen is. Dat is waar het om gaat.”

Bron: RTL Nieuws